سیستم های مدیریت کنترل و نگهداری سیلاب

مقررات فعلی در اکثر مناطق میزان روانآب آب باران و همچنین میزان آلایندههای مجاز در سیلابها را محدود میکنند. شهری کردن اراضی میتواند حرکات طبیعی آب را به طور چشمگیری تغییر دهد. هنگامی که روانآب از نقاط بحرانی دور میشود، میتواند در جاهایی که تغذیه مجدد سفره آب برای حفظ یک منبع آب پایدار ضروری است مشکلاتی ایجاد کند. برای مقابله با این مشکلات، سیستمهای روانآب را تا زمانی نگاه میدارند که خاک اطراف آن میتواند آب از طریق نفوذ بپذیرد، تا سفره آب تغذیه شود. در موارد دیگر، سیستم زهکشی اصلی موجود در جریان سیلاب برای پذیرش جریان پیک افزایشی طراحی نشده است و روانآب بایستی تا زمانی که جریان اوج کاهش می یابد ، حفظ شود.

بسیاری از حوزههای قضایی مسئولان پروژهها را ملزم میکنند تا اطمینان حاصل کنند که جریانهای تخلیه اوج سیلاب، پس از ساخت و ساز نیز، همانند قبل باقی بمانند.
سیستمهای کنترل و نگهداری طوفان میتوانند حوضچههای رو زمینی یا لولههای زیرزمینی باشند. حوضچهها کمتر در تشکیل لجن و گرفتگی هستند، اما میتوانند مشکلات ایمنی کودک و زیبایی شناختی طولانی مدت مانند رشد حشرات، رشد علفهای هرز، بوی بد و جمع شدن زباله را با خود به همراه داشته باشند. سیستمهای کنترل و نگهداری زیرزمینی با هزینههای نگهداری کم، به طور موثر از زمین در دسترس استفاده میکنند، در حالی که امنیت عمومی یا مشکلات زیبایی شناختی کم و یا حتی صفر از خود نشان میدهند. تاسیسات ذخیره سازی زیرزمینی ساخته شده توسط چندین لوله سری، کاربرد رایج لولههای پلی اتیلن موجدار را نشان میدهد.